yunaW1

yunaW1

วันอาทิตย์ที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2556

AGP: Huang Lingyin X Shenlong


หวง หลินอิง (Huang Lingyin)
ตัวแทนจากประเทศจีน เพื่อนสมัยเด็กของอิจิกะ หลินอิง(หลิน/ริน)ย้ายมาเรียนที่เดียวกับอิจิกะตอนป.6 และชอบอิจิกะที่กล้าและใจดีที่เข้ามาช่วยตนตอนโดนแกล้งและไม่สนใจเชื้อสาย ของเธอ และอิจิกะมักมากินข้าวที่ร้านของพ่อแม่หลินบ่อยๆ แต่ทว่าเมื่อม.ต้นปี3ครอบครัวแตกแยกแม่ของหลินก็ได้สิทธิพาลูกกลับประเทศจีน จนทั้งคู่ต้องแยกจากกัน (ผู้หญิงในเรื่องนี้มีสิทธิทางสังคมมากกว่าผู้ชายเพราะIS) แต่หลินก็สารภาพเป็นนัยๆว่าจะทำอาหารให้อิจิกะกินทุกวัน (ในที่นี้คล้ายกับมุกสารภาพรักว่าจะทำซุบมิโซะให้ฝ่ายชายกินทุกวันของ ญี่ปุ่น) แต่ด้วยความทึ่มตามสไตล์พระเอกฮาเร็ม เจ้าอิจิกะก็ดันนึกว่าเลี้ยงข้าวไปซะฉิบ
ในตอนแรกหลินไม่สนใจจะมาเรียนที่สถาบันของญี่ปุ่นแม้จะถูกเชิญและจะเรียน ต่อที่จีน จนกระทั่งรู้ว่าอิจิกะใช้ IS ได้และเข้าเรียนที่ญี่ปุ่นเธอเลยขอ(แกมบังคับ)กับทางผู้ใหญ่ของกองทัพจีนให้ เดินเรื่องให้ เธอจึงมาเข้าเรียนทีหลัง แต่ดูเหมือนแค่สถานภาพเพื่อนสมัยเด็กและตัวแทนประเทศจะไม่เพียงพอจะชนะในศึก ชิงนายนี้ง่ายๆ

มาเรื่องของฟิก ตัวสูงกันหมดเลย มาถึงตรงนี้คงทำใจเรื่องสเกลแล้วครับ(ฮา)
 นอกจากมือแบบปกติจะมีมืออีกสามคู่เป็นแบบเดียวกับของเซซิเลียดูบวมๆ ผมแบบใส่เกราะช่วงเอวสำหรับติดเกราะ หน้าแบบอ้าปากตอนสู้และหน้าแบบหลิ่วตา ใบหน้าทำได้น่ารักกว่ารอล่าและเซซิเลียแบบเห็นได้ชัด




ส่วนผมกลับไปใช้แบบเซซิเลีย อีกจุดต่างของหลินคือผมทวินเทลไม่ใช่ผมยาวเลยไม่ต้องเปลี่ยนผมหลังเวลาสวมเกราะ


สรุปตัวฟิก ข้อขยับแน่นหนาดี ใบหน้าน่ารัก ปรับปรุงได้ดี ส่วนที่แย่เหมือนเดิมคือมือบวมและสเกลเท่ากันหมด (ช่างมันแล้วไงๆก็ไม่ค่อยได้ถอดเกราะ)


Shenlong



IS ยุคที่3ของประเทศจีนเป็นแบบเน้นพาวเวอร์ไทป์สำหรับต่อสู้ระยะประชิดแบบCQC


 

มาดูในส่วนของเกราะ


    
เกราะขานั้นออกแบบมาคล้าย2ชุดแรก แต่ส่วนเข่านั้นจะแค่เลื่อนขึ้นลงไม่ได้งอตามแบบของลอร่าและเซซิเลีย ส่วนที่น่าประทับใจคือดีเทลข้อขยับของตัวค้ำยันที่ส้นเท้านั้นออกแบบมาให้มี จุดขยับ2จุด จึงนอกจากจะพับได้แล้วยังเปลี่ยนองศาให้ช่วยยืนได้ง่ายจัดท่าสะดวก

  

ส่วนแขนนั้นพับงอได้ไม่แพ้2ตัวแรก มืออีก4คู่ กำ แบ ชี้นิ้ว ถืออาวุธ


ข้อขยับสามารถรองรับดาบเล่มโตได้สบายๆ




ชิ้นส่วนเชื่อมเกราะหลังออกแบบมาได้ดีมีข้อขยับเยอะ แน่นหนากว่า2ตัวแรก แต่เอาเข้าจริงๆก็หนักจนขยับไม่ค่อยได้

ปืนยิงอาณุภาคอากาศ ริวโฮ อาวุธที่โดดเด่นที่สุดของเฉินหลง ตัวปืนจะบีบอัดอากาศให้เป็นกระสุนแล้วยิงออกไป จุดเด่นคือมองไม่เห็นกระสุน เพราะเป็นมวลอากาศคาดเดาทิศทางยิงไม่ได้และหลบได้ยาก สามารถปรับรูปแบบการยิงได้ทั้งแบบรัวหรือชาร์จลูกใหญ่ แต่ยิ่งไกลกระสุนยิ่งเบา และเนื่องจากเป็นลูกผสมระหว่างกระสุนกายภาพและพลังงานจึงโดนยับยั้งด้วยสนาม พลัง AICของชวาร์ซเรเกนได้


ลูกบอล2ลูกนี่หนักมากแถมยังกางเข้าออกเพื่อยิงชาร์จได้แบบในอนิเมเป๊ะ ส่วนแกนรับออกแบบมาได้ดีคือมีข้อขยับเฟืองจึงทำให้รับน้ำหนักของปืนริวโฮได้ และแกนรับนั้นมีจุดหมุนและข้อขยับเยอะทำให้ส่วนปืนสามารถหมุนได้หลายทิศทาง










 


ดาบง้าวคู่โซเทนกาเก็ตสึ สามารถเปลี่ยนด้ามถือให้เป็นแบบ2ปลายใช้เฟี้ยงแทนกงจักรยักษ์

 
 สรุปว่าตัวเกราะออกแบบมาได้ดีแน่นหนา จัดท่าได้ง่าย ลูกเล่นครบเครื่อง แต่ของน้อยเมื่อเทียบกับรอล่า เพราะในการ์ตูนก็มีแค่นี้ แต่ก็มีโปเกบอล เอ้ยปืนใหญ่อันเบ้อเริ่ม2ลูกแทน การขยับก็ติดขนาดอันใหญ่โตจึงจัดท่าได้น้อยเช่นเดียวกับ2ตัวแรก


เรียง3สาว
ปะทะกับรอล่า (หลังจากนี้ก็รู้ๆกัน เจ็บตัวฟรี)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น